RESEÑA N'EL DIARIO MONTAÑÉS

-Dende'l periódicu cántabru "El Diario Montañés", lléganos esta reseña de "La Chelita" y más títulos de novela gráfica de conteníu social.

EL SALVADOR 1992. XUEGU D'ESTRATEXA

-Ayer, tuve de presentación del mio últimu llibru Aguantando Cachones. Nun vieno muncha xente, pero tuvieron Sonia Tuya y Javier Arjona, colos que siempre ye un placer charrar.
Javier, collaciu y compañeru en munches de les presentaciones de "La Chelita. El Salvador 1992.", tráxome de regalu esti xuegu d'estratexa de la guerra d'El Salvador, que tamién tien el nome d'El Salvador 1992. Milenta gracies Javier, habrá qu'echar una partida.

La caxa d'El Salvador 1992.

El tableru del xuegu.

Les fiches.

LA CHELITA, RUPAY y BARBARIE

-Ayer mandóme Xurxo, un collaciu gallegu, unes semeyes del intercambiu de cómics que fexo va poco en Lima del llibru de "La Chelita" pol de "Barberie", col autor peruanu Jesús Cossio, tamién autor del llibru "Rupay". Hai munchos puntos en común ente' llibru que fice con Charo Borreguero y los de Jesús. Violencia y crimen d'estáu escontra la xente más probe, un Informe pa una Comisión de La Verdá y ganes de que los socedíos nun caigan nel escaezu. La diferencia ye que'l trabayu de Jesús, ta fechu nel mesmu país aú pasaron los fechos, lo que fai que la so obra seya más valiente que la nuestra.

Que yo sepa, nel estáu español ta editáu Rupay, pola editorial "La Oveja Roja", los interesaos podéis mercalu equí:  http://www.laovejaroja.es/rupay.htm

Xurxo y Jesús cenando en una "chifa" en Lima

FNAC BARCELONA

Unes semeyes que fexo'l mio pá ayer de tarde na presentación de La Chelita na FNAC de Plaça Catalunya, Barcelona. Na mesa, acompañome Dani Vilaró d'Amnistía Internacional.

FNAC Triangle, Barcelona © Ruma Barbero García

FNAC Triangle, Barcelona © Ruma Barbero García

FNAC Triangle, Barcelona © Ruma Barbero García

FNAC Triangle, Barcelona © Ruma Barbero García

FNAC Triangle, Barcelona © Ruma Barbero García

FNAC Triangle, Barcelona © Ruma Barbero García

ESPAI MALLORCA de BARCELONA

-Aprovechando que Dolmen, la editorial de La Chelita en llingua castellana ye de Palma, anueche, tuvimos faciendo una presentación nel Espai Mallorca de Barcelona. Cunté col sofitu de Dani Vilaró, d'Amnistía Internacional de Catalunya y el mio pá Ruma Barbero García, de carretaor de llibros y faciendo estes semeyes.

Espai Mallorca, Barcelona © Ruma Barbero García

Espai Mallorca, Barcelona © Ruma Barbero García

Espai Mallorca, Barcelona © Ruma Barbero García

Espai Mallorca, Barcelona © Ruma Barbero García

PRESENTACIONES EN BARCELONA

Esta semana, estaré presentando el libro "La Chelita. El Salvador 1992" en Barcelona.

EL SENTÍU DE LA CHELITA

-Faciendo cómic, munches vegaes, sientes la soledá del corredor de fondu, esi trabayar y trabayar tantes hores enantes d'echar andar un proyectu nuevu. Nel casu de La Chelita, la complicidá yera compartida con Charo, pero yo a ella víala los vienres, pa retocar el guión y contrastar les páxines dibuxaes esa selmana, el restu'l tiempu yes tu, la mesa dibuxu, l'ordenador, la radio... Tienes que creyer no que tas faciendo, porque sinón déxeslo too. De la qu'acabes, ye too mui raro, nun ganes un premiu al que te presentes, un editor faite una crítica cola que nun cuntabes. Asáltente les duldes y les inseguridaes.

Los que tamién conocemos el mundu de la música, conocemos la retroalimentación inmediata, namás tocar, yá tienes la rempuesta'l públicu a lo qu'acabes de facer. Cuando tas dos años faciendo un llibru, tardes esi tiempu en saber si lo que fixiste pagó la pena o foi otra de les tos quixotaes.

Ayer de tarde, taba na llibrería Paradiso de Xixón, echando un güeyu a dalgunos posibles regalos lliterarios pa estes feches tan "señalizaes", cuando llámame Chema'l de la llibrería pa presentame a Jorge Rouco, veteranu militante de la izquierda xixonesa. Resulta qu'esti home, ensin conocéme de nada, llevárame un cartelu del FMLN, qu'él atesoraba dende los años 80, n'agradecimientu polo que-y prestara La Chelita.

-Meréceste tenelu.- me dixo

Pues esti ye'l sentíu, esti ye'l "feed-back" que dicen los ingleses, esa retroalimentación necesaria que nos emburria a siguir trabayando nesto.

Gracies Jorge.